Aart En Afrika

Mali in Nederland, het vervolg

20140206Aart van der Heide. Mijn vorige artikel heeft een ongelooflijk hoog aantal ‘likes’ en ook reacties opgeleverd. Politiek Den Haag reageert helemaal niet. Contacten die ik met het Ministerie van Defensie had, beantwoorden mijn mails niet meer. Wat betekent deze stilte n.a.v. mijn artikelen? Ik schrijf daarom een vervolg op mijn vorige artikel.

Politiek Den Haag
Het lijkt erop dat geheel politiek Den Haag achter de militaire missie van Nederland naar Gao staat. Zelfs Groen Links gaat mee omdat ze toezeggingen kregen dat ook aan de 3 D’s gedacht zal worden. Erg naief gedacht van deze partij. We weten hoe ze de missie in Uruzgan in Afghanistan hebben mogelijk gemaakt en we kennen de resultaten nu ook.
Slechts Rob de Wijk, directeur van het Den Haag Centrum voor Strategische Studies (HCSS), zegt eerlijk dat een missie in Mali, evenals een toekomstige missie in Syrië, onontkoombaar eigenbelang is. Voor Mali komt daarbij dat de westerse interventie in Libië medeverantwoordelijk is voor de chaos in Mali.

De Nederlandse pers
Ik ben nu een korte tijd terug uit Mali en heb daar o.a. een bezoek aan Gao gebracht. Er wordt nauwelijks nog over Mali gesproken in de Nederlandse pers. Marnel Breure die op dit moment als onafhankelijk journalist in Mali verblijft schrijft dat het moeilijk is om aandacht in de Nederlandse pers te krijgen zolang er geen bloed vloeit. De Haagse politiek heeft geheel andere zorgen en moesten o.a. minister Plasterk in het zadel houden na zijn gelieg over de afluisterpraktijken. Ik ben er bijna zeker van dat ook ik afgeluisterd wordt omdat ik de Nederlandse missie in Mali veroordeeld heb.

Informatie aan de Nederlanders
In Nederland worden nog regelmatig informatiebijeenkomsten over Mali gehouden en daarbij worden vooral ‘deskundigen’ van universiteiten en instituten als sprekers gevraagd. Zo heeft Groen Links op 18 november vorig jaar een expert meeting gehouden over de artikel 100-brief. Er waren bij deze bijeenkomst 8 experts uitgenodigd die allen een instituut vertegenwoordigen waar o.a. veiligheidsvraagstukken bestudeerd worden. Slechts één persoon van deze lijst heeft zelf langere tijd geleefd en onderzoek in Mali gedaan. De rest heeft of enkele studies in Mali verricht voor o.a. de Nederlandse ambassade of zijn er zelfs nooit geweest.
Het valt mij telkens weer op dat op deze bijeenkomsten sprekers worden gevraagd die geen echte Mali-kenners zijn maar wel vaak een organisatie of instituut vertegenwoordigen waar deze onderwerpen worden bestudeerd. Ik heb in mijn vorige artikel een voorbeeld gegeven. Wat mij ook opvalt is dat veel van deze instellingen direct door Den Haag worden gefinancierd behalve IKV-Pax Christi dan.
Het feit dat ik onafhankelijke burgers informeer o.a. op deze website beschouw ik als een recht maar ook als een plicht dat door de grondwet wordt gegarandeerd. Ik ga er dus mee door. De vele reacties die ik binnenkrijg van politiek goed maar ook niet goed geinformeerde mensen wijzen bijna allemaal in dezelfde richting. Wat kunnen onze militairen daar nu werkelijk doen in een gebied dat ze niet kennen en waar ze geen enkele lokale taal spreken. Ook krijg ik reacties die een meer pacifistisch karakter hebben. Roept geweld niet geweld op? Ja, dat vind ik ook.

De toestand in Mali nu
Intussen komen er berichten binnen dat het kamp van de Franse Serval-operatie door de Jihadisten met raketten wordt bestookt. Deze zullen t.z.t. ook op het Nederlandse kamp dat in aanbouw is afgevuurd worden.
De Nederlandse ambassadeur in Bamako zond vorige week zaterdag een sms-bericht aan alle Nederlanders om publieke plaatsen te mijden omdat er informatie was dat er mogelijk een auto met explosieven tot ontploffing zou worden gebracht. Dit bericht werd gevolgd door een uitgebreide mail van zijn hand met gedetailleerde informatie hierover.
De dreiging is dus weer opgeschaald en de ambassadeur vraagt alle Nederlanders in deze mail om bereikbaar te zijn, verder de routes bij verplaatsingen regelmatig af te wisselen, om zoveel mogelijk op verlichte en beveiligde plaatsen te parkeren, de auto vooral als hij op onbewaakt terrein heeft gestaan te controleren en als laatste ervoor te zorgen dat bewakers bij zijn of haar huis de Nederlanders telefonisch kunnen bereiken.
Ik concludeer hieruit niet alleen dat de vredige stad Bamako is gemilitariseerd maar ook dat door de Nederlandse militaire aanwezigheid de Nederlandse burgers zelfs in Bamako doelwit zijn geworden.

Mijn positie
Wat houdt dat voor mij in? Ik weet uit interne bronnen dat de Nederlandse ambassade en hun opdrachtgevers in Den Haag mijn schrijven nogal lastig vinden – Aart, ze vinden je maar een quelerant – en ze mij in geval van nood niet kunnen helpen en ook niet zullen helpen. Dat betekent dat mijn vrijheid van reizen in Mali nog beperkter is geworden dan deze al was. Ik heb dat dus vooral te danken aan ambities van Haagse politici.
Ik kom daarom weer terug op mijn eerdere artikelen waarin ik over de militarisering van Mali schreef. Verder schreef ik over mijn constatering dat geen enkele donor schrijft over de periode waarin de gekozen presidenten Alpha Oumar Konare en ATT het leger bewust lieten verzwakken en de corruptie een bijna vrije ontwikkeling toestonden. Toen kapitein Sanogo de staatsgreep in 2012 tegen ATT pleegde werd alle hulp, ook de militaire hulp, aan Mali stopgezet. De Jihadisten kregen vanaf die periode de volle gelegenheid het noorden te veroveren en te bezetten. Ook is er geschreven over de gevonden uranium- en olievoorraden in het noorden van Mali. Het is bekend dat een land als Niger wel voorzorgsmaatregelen nam om de terugkerende militairen uit Libië te ontwapenen en Mali deed dat niet.
Deze complottheorieen krijgen steeds vaker een hoog werkelijkheids- of waarheidsgehalte. De Nederlandse regering blijkt dus ook steeds meer boter op hun hoofd te hebben.

Het politieke spel
Ook de relatie tussen de MINUSMA en de wettig gekozen Malinese regering komt steeds vaker in het nieuws. De slechte relatie tussen oud-minister Koenders en Ibrahim Boubakar Keita, de president van Mali, is een steeds weer terugkerend nieuws in de vrije Malinese media. Koenders heeft zelf een charme-offensief ingezet om deze berichten te logenstraffen maar goed ingelichte bronnen in Bamako hebben mij anders verteld.
Koenders heeft een aantal spindoctors om zich heen verzameld die hem dagelijks adviseren hoe hij moet handelen. Deze spindoctors mogen niet met de pers of vrije Nederlanders spreken want dat kan de ‘goede zaak’ schaden. Een van deze spindoctors is een Nederlander die zich dan ook netjes aan deze regels houdt maar gelukkig kunnen we tegenwoordig ook lichaamstaal lezen en de waarde van zorgvuldig geformuleerde antwoorden analyseren. Koenders kent immers de Malinese samenleving in het geheel niet en heeft ook geen enkele kans deze zelf te ervaren. Hij wordt constant bewaakt door een aantal bodyguards. De Nederlandse militairen in Gao zullen ook nooit de kans krijgen om de lokale bevolking te leren kennen. Ze mogen in Nederland zelfs niet met gewone Nederlanders hierover spreken.

Mijn standpunt
Mijn eerdere conclusies worden hierdoor nog sterker bevestigd. Nederland heeft zich in een onmogelijk avontuur gestort dat alleen maar dient om de internationale reputatie op te poetsen. Geweld met geweld beantwoorden is nog nooit een effectief middel gebleken. Malinezen zeggen zelf steeds duidelijker dat zij zelf dit probleem moeten oplossen en daarbij is dialoog een belangrijk middel. Zij hebben dat middel al eeuwen zelf toegepast. Ook hebben ze dit van Nelson Mandela geleerd maar helaas, het westen, waaronder ook ons eigen land, staat hen dat niet toe.
Ik heb mevrouw Ploumen vorig jaar al geadviseerd financiën vrij te maken om onafhankelijk onderzoek naar de geschiedenis van het in verval raken van de Malinese staat te financieren maar zij antwoord hierop niet. Zij zou haar oor eens beter te luister moeten leggen in de Malinese samenleving en haar partij ook. Haar volkspartij doet dat jammergenoeg niet.

Dinsdag 18 februari houden wij een informatieavond in de Kargadoor in Utrecht. Deze avond begint om 19.00 uur. Kostenloos en graag opgeven bij bacoconsult@planet.nl.
Allen die Mali een goed hart toedragen zijn welkom.

Reacties

One Reply to “Mali in Nederland, het vervolg

  1. Indien je niet zelf enige tijd in een Afrikaans (conflict)gebied gewoond hebt – en dan niet in een veilige compound zoals de meeste westerlingen, maar werkelijk met de plaatselijke bevolking – dan heb je weinig benul van de complexiteit van de lokale situaties. Ethiniciteit, religieuze gevoeligheden, het bevechten van lokale belangen tegenover de diverse lagen van de overheid, de strijd met de buitenlandse ‘investeerders’ (bosbouw, mijnbouw, olieboringen, palmolie plantages, wegenbouw, enz.) die hun beloftes vaak niet waarmaken, vormen zoveel elementen die geen zwart-wit denken rechtvaardigen. Daarbij gaan wij (niet-Afrikanen) totaal voorbij aan het feit dat onze zgn. correcte democratische denkwijze niet overeenstemt met de lokale overlegstructuren. Waar halen wij de arrogantie vandaan om te denken dat wij hun problemen kunnen oplossen? Laten we vooral de lessen trekken uit het verleden en niet vergeten hoeveel conflicten een gevolg zijn van het (neo)kolonialisme en ongevraagde inmengingen. Wellicht zou het beter zijn om op terughoudende wijze niet-militaire hulp/advies te verlenen daar waar dit uitdrukkelijk gevraagd wordt door de lokale bevolking en op de wijze die zij zelf wensen.

Geef een reactie