Kronieken Uit Congo

Boottocht op de Congo: het vertrek

Mart Hovens. Het is 19 november 11.30 uur en ik zit op de boot. Het probleem van de achterstallige belasting is nog niet opgelost helaas. Ik ben wel zonder kleerscheuren aan boord gekomen en moet me hier een beetje low profile ophouden. De Veiligheidsdienst heeft gehoord dat er een blanke meegaat en patrouilleert op de kade. André Kadima heeft wel mijn visum weten te verlengen gelukkig. Als dat tijdens de reis zou verlopen, kan ik het niet verlengen.

Voor mijn eigen veiligheid heb ik mijn geld en paspoort in mijn af te sluiten koffer, dat op zijn beurt met een kettingslot aan een ijzeren paal vastgemaakt is. De loodzware koffer moest trouwens over een uiterst gammele trap vanaf de kade omlaag gedragen worden. In mijn fantasie zag ik hem al in het water vallen. Alles kwijt.
De koffer werd verder over een aantal roestbakken naar een van onze duwbakken gedragen. Onze duwboot was nog afwezig (tanken of zo). Het was heet. Roland meldde dat de belasting niet opschoot. Ik deed maar een dutje op een matrasje. Gelukkig had ik veel water meegenomen. Ook at ik wat restanten die ik uit mijn koelkast meegenomen had.
Om ons heen liggen bootwrakken maar als je goed kijkt zijn ze allemaal bewoond. Sommige varen zelfs stukjes. De verroeste kraan op de kade blijft echter bewegingsloos. Vanaf het dek zag ik dat de politie op een andere boot jonge crimineeltjes aan het jagen was. Die komen in dit drijvende isle sans lois overnachten, na gedane zaken in de stad. Een meisje vluchtte via de in het water drijvende boomstammen maar ze kwam niet ver.
De boot was pas rond 16 u klaar maar ’s avonds mag niet langs Kinshasa gevaren worden. Dus blijven we vannacht hier in de haven, tussen het gespuis, slapen. In de avond werd het lekker koel. In de verte lag een vinexwijk, de Cité du Fleuve. Ik ben er ooit met mijn fietsje geweigerd (auto’s mochten wel doorrijden; het tegenovergestelde dus van onze woonerven).
De ratten liepen over het dek van de duwbak, de koereigers gingen hun slaapplek opzoeken, de vleermuizen namen slokjes van de rivier. In mijn kamer botsten de vliegende mieren tegen mijn computerscherm, kropen de wantsen over de muur en zoemden de muggen overal. Geen afnemende biodiversiteit hier dus.
De Grand Pousseur, de Grote Duwer, keerde terug. Mijn hut is zo’n 2 bij 3 m. Het staat vol met bed, koffers en hometrainer. Ik probeerde de gaten te deppen met chloor om de ratten af te schrikken. Maar ik veegde na het dagelijkse hometrainen per ongeluk het zweet van me af met mijn chloorhanden. Het brandde een tijdlang. Ik sliep onrustig.
De volgende dag om 5 u begonnen de machines te draaien in de ruimte naast mijn kamer. We vertrokken! Het water kolkte achter de duwboot omhoog. Wat opwelde, was een dikke zwarte stinkende drab: het afgevoerde vuil van deze miljoenenstad. Zoals gebruikelijk sprongen op het laatste moment nog mensen aan boord. Een voor een brachten we de drie duwbakken naar een plaats verderop in het riet (in feite aangekoekte drijvende eilanden van waterhyacint). Het was al druk. Meerdere duwbakken wachtten op duwboten. Zo’n duwbak is een platte boot – zonder afrastering – waarop heel veel mensen zitten. Soms zijn van zeiltjes afdakjes gemaakt. Ze liggen allemaal rustig te wachten. Sommige jongetjes doken ingezeept in de rivier om zich af te spoelen.
Aan de oever lagen dikke rijen scheepswrakken. Ertussen allerlei bouwsels op palen, afgedekt met zeil of golfplaat. Zo vroeg in de ochtend waren mensen water uit de rivier aan het halen, hun tanden aan het poetsen, hun behoeften aan het doen. Zoals gebruikelijk werd er overal heftig gediscussieerd. Omdat ze de getallen in het Frans zeggen, weet je dat het altijd over geld gaat. Na een paar minuten varen echter, bleek de motor een raar geluid te maken als hij boven een bepaald aantal toeren kwam. De koppelingsplaat leek versleten. De duwbakken werden achtergelaten en de duwboot keerde terug naar de haven. Daar werd de koppelingsplaat met die van de Primus 2 verwisseld. Het geratel is er nochtans niet minder op geworden. Nog steeds niet vertrokken dus.

Reacties

Geef een reactie