Afrikaanse Paradoxen

Afrikaanse paradoxen: hoeveel landen heeft Afrika eigenlijk? (2)

Mart Hovens. De vorige keer kwam ik voor het continent Afrika op 56 landen. Ik telde Somalië drie keer: Somalië, Somaliland en Puntland. Maar aan de andere kant van de Sahara ligt een groot gebied dat ook onafhankelijkheid claimt: de Westelijke Sahara.

Ofwel de Arabische Democratische Republiek Sahara, voorheen Rio de Oro ofwel de Spaanse Sahara.
Het ongerepte woestijngebied was tot 1975 een Spaanse kolonie. Daarna maakte Marokko aanspraken op het gebied. Het Internationaal Gerechtshof in Den Haag keurde dat af en beschouwde het gebied als onafhankelijk. De onafhankelijkheidsbeweging Polisario wilde gaan regeren maar nog in datzelfde jaar 1975 organiseerde koning Hassan II een Groene Mars van honderdduizenden Marokkanen naar de zuidgrens. Ze bezetten een groot deel van het gebied en Mauritanië bezette het resterende zuidelijk deel. Met steun van Algerije begon Polisario een guerrillaoorlog. Mauritanië trok zich al snel terug en in 1991 werd een staakt-het-vuren met Marokko ondertekend.
In de jaren erna kwamen een VN-missie, diverse vredesplannen en bemiddelaars, maar de huidige stand van zaken is onveranderd. Marokko heeft de westelijke Sahara geannexeerd. Onder haar druk is het aantal landen dat het gebied als onafhankelijke staat erkent, gedaald van 81 tot 43. Het land is wel lid van de Afrikaanse Unie. Dit brengt het aantal Afrikaanse landen op 57.

Reacties

2 Replies to “Afrikaanse paradoxen: hoeveel landen heeft Afrika eigenlijk? (2)

  1. Zeker, Fred, Spanje valt veel te verwijten. Kolonisatoren bekommerden zich toentertijd niet zo over de kwestie: ‘wat nu?’ Belgisch Congo is daar een ander voorbeeld van.
    De Sahrawi hebben het moeilijk tegenwoordig. Polisario – of wat er van over is – is gedemobiliseerd en hun bestuur zit in ballingschap in Algerije. Hun land is overspoeld door Marokkanen. Ik zie het somber voor hen in.

  2. Beste Mart,
    Dank je voor weer een boeiende bijdrage die twee opmerkingen van mijn kant uitlokt. Ten eerste, de rol van de voormalige kolonisator, Spanje. In 1884 heeft Spanje het gebied ‘in bezit genomen’ en de bevolking onderworpen aan het Spaanse gezag en de Spaanse wetten. Toen Spanje vond dat het genoeg was en zich in 1975 uit haar kolonie terugtrok, droeg zij het gebied niet over aan het twee jaar eerder gecreëerde Polisario, die de onafhankelijkheid al in 1973 claimde. Zodoende kregen Marokko en Mauritanië (dat eerst het zuidelijke deel kreeg ‘toebedeeld’) alle ruimte en vrijheid om het gebied te annexeren. Spanje valt dus m.i. wel wat te verwijten in het huidige conflict. Wat vind jij? Ten tweede, de onwettige annexatie van de voormalige Spaanse kolonie door Marokko is nu zo’n 45 jaar geleden. Nagenoeg alle levende ‘saharoui’ (sahrawi), zoals de bewoners van het gebied heten, kennen niet anders dan Marokkaans bestuur. Hoe reëel is het denk je, te verwachten of te veronderstellen dat het land ooit erkend zal worden als de Arabische Democratische Republiek Sahara (ADRS), de naam die de oprichters (Polisario) er in 1976 aan gaven?
    Hartelijke dank en groet, ik kijk weer uit naar het volgende deel!
    Fred

Geef een reactie