Aart en Afrika

Malawi: komt er echt honger?

Aart van der Heide. Toen ik eind vorig jaar in Malawi was werd me een artikel van Dick Wittenberg toegestuurd dat ging over de honger in Malawi. Het heette ‘Hoe staat het met de hongersnood in Malawi die kennelijk geen nieuws is’.

Gepubliceerd door de Correspondent. Ik was in Malawi om een groot voedingsprogramma gefinancierd door de EU te evalueren en had het voorrecht naar 10 verschillende districten te reizen in alle delen van Malawi. Daar mocht ik overal de ‘nutrition officers’ interviewen. Ik stelde hen de vraag of er ook honger in hun district voorkwam of verwacht werd. Niemand was op de hoogte. We hadden per district de officiële ondervoedingcijfers. De chronische ondervoeding van kinderen van onder de vijf jaar was overal hoog en wel meer dan 40%. De actuele ondervoeding was overal erg laag en wel minder dan 5%. Prima resultaat vergeleken bij andere Afrikaanse landen. Chronische ondervoeding staat voor groeiachterstand. Kinderen zijn dan te klein voor hun leeftijd. Actuele ondervoeding staat voor gewoon ondervoed zijn. In het engels heet groeiachterstand ‘stunting’ en acute ondervoeding ‘wasting’. Dick Wittenberg baseerde zich op de verhalen die hij hoorde in het dorp waar hij al jarenlang komt. Ik baseer me op de vele gesprekken in het veld met de nutrition officers die als taak hebben de voedingstoestand van de bevolking in de gaten te houden en dit bij de lokale en nationale autoriteiten te melden.
Dick Wittenberg is een bekend journalist van de NRC en nu voor de Correspondent. Zaaide hij paniek met zijn artikel? Was de Correspondent bezig alarm te slaan op basis van een artikel geschreven door een gerenommeerd journalist? Ik denk het van wel.
Samen met een voedingskundige uit Rwanda hebben we tien van de drieëntwintig districten bezocht. We hebben gesproken met bestuursambtenaren, nutrition officers, scholen bezocht maar ook een aantal dorpen waar we met vrouwen spraken. De bevolking was in het algemeen erg arm. De oogsten waren mager. De bevolkingsgroei explosief. De Wereldbank financiert een aantal dorpen die Millenniumdorpen heten waar de boeren geld krijgen voor kunstmest en zaadgoed, meestal genetisch gemodificeerd, dat hogere opbrengsten geeft en ziektebestendig is. Na een aantal jaren willen de boeren hier weer van af want het blijkt dat de opbrengsten lager worden en de boeren de leningen niet kunnen terugbetalen. Alle plattelandbewoners blijven kwetsbaar voor allerlei klimatologische en teeltkundige ongewenste zaken. Honger dreigt ten allen tijden. Donoren van allerlei pluimage geven gretig geld voor allerlei voedsel en voedingszekerheid projecten maar denken te weinig aan de sterke bevolkingsgroei. Een buitenlander die al lang in Malawi werkte vertrouwde mij toe dat honger niet de grote vrees is maar wel Rwandese toestanden die wij genocide noemen.
Mijn Rwandese collega en ik hebben een uitgebreid rapport geschreven voor de EU. Ik kom net terug uit Tsjaad waar ik voor de EU geholpen heb een programma te formuleren dat de strijd aanbindt tegen de groeiachterstand van kinderen. Groeiachterstand is geen medisch probleem maar een armoede probleem zoals een Franse kinderarts me schreef. Geheel mee eens. Ik kwam tot de conclusie dat Malawi het nog niet zo slecht deed.

Reacties

9 Replies to “Malawi: komt er echt honger?

  1. In januari 2015 zijn er grote overstromingen geweest in Malawi, die de zojuist geplantte mais grotendeels hebben weggevaagd. Veel gezinnen hadden geen geld om zaad te kopen om opnieuw te planten. Er werd enige maanden later dus karig geoogst. De hongersnood kondigde zich destijds al aan. En ja hoor, het was raak vanaf november. De ‘hunger gap’, de periode tussen het opraken van voedsel en de volgende oogst, was langer dit jaar, slechter, ernstiger in de armste gezinnen. Zes maanden lang 1 maaltijd per dag, van wat maispap en gekookte bladeren. Misschien is dhr Van der Heide alleen in districten geweest waar geen overstroming was geweest? Natuurlijk moet er irrigatie komen, en landbouw hervormingen. Maar om te zeggen dat het allemaal wel meevalt in een van de armste landen ter wereld, dat is wel erg bar.

    1. of heeft hij gemeten in november, toen de hunger gap nog maar net begonnen was? kom terug in februari maart en je ziet meer acute ondervoeding.

      1. ik heb het over ondervoeding als “stunting” en “wasting”. ik zeg duidelijk dat ik in de districten naar “hunger” heb gevraagd en zij die daarvoor zitten en betaald worden wisten daar niks van. Trek zelf de conclusies.

  2. Nou U bent toch ook een buitenlander? Ik citeer en U bent gewoon boos. Dat mag natuurlijk. U spreekt als een buitenlander die al lang in Malawi woont. Mijn bron was een buitenlander die in Malawi werkt in de voedselsector.

  3. Bent U verontwaardigd over mijn artikel? Ik zeg duidelijk dat de Malawianen die aangesteld worden om de voedingssituatie te monitoren allemaal gevraagd zijn over het bestaan van honger. Niemand wist ervan. trouwens onze evaluatie ging over ondervoeding en niet over honger. Toch neem ik uw opmerkingen heel serieus. Hoe kan ik u ons rapport toesturen?

    1. U vraagt “Bent U echt verontwaardigd?
      Ik dacht dat mijn commentaar duidelijk was.

      Ik ben erg verontwaardigd dat er een artikel wordt geplaatst in een tijdschrift voor mensen “die iets met Afrika hebben” wat niet juist is..
      In het artikel: “Malawi: komt er echt honger?” hebt U “nutrition officers” kunnen interviewen en “niemand was op de hoogte of er ook honger voorkwam in hun district”, zegt U.
      .
      Wellicht kreeg U van niemand de korrekte informatie?
      Ik heb Uw artikel inmiddels via andere kanalen ontvangen. Het staat vol met cijfers die ik moeilijk kan verifieren.Ik heb het wel doorgestuurd naar iemand die dat wel kan.

      Op Woensdag 13 April verklaart de President van Malawi dat “the country is in a state of disaster” en hij vraagt om voedselhulp van Internationale hulp organisatie’s. en de donoren in het land.

      Was U verbaasd?
      Wat mij nog het meest irriteerde was Uw toevoeging gebaseerd op een opmerking “van een buitenlander”:: “honger is niet de grootste vrees maar wel Rwandese toestanden zoals genocide’

      Ik merk dat ik opnieuw verontwaardigd wordt!
      .

  4. Met grote verontwaardiging heb ik het artikel van de Heer van der Heide gelezen: “Komt er echt honger in Malawi? Mijn antwoord is: Die honger is er al.

    Waar en hoe lang was de heer van der Heide met collega in Malawi en welke zijn “de aantal dorpen waar hij met vrouwen sprak”?
    Mogelijk heeft hij de gebieden die in januari 2015, tijdens de grootste overstroming in de geschiedenis van Malawi (waar overigens nauwelijks aandacht aan geschonken werd in de internationale pers) niet bezocht? Zag hij de kinderen niet in het ziekenhuis in Ngabu in het zuiden van Malawi? Was hij niet in Phalombe of Luchenza? Of in Mangochi of in Nguludi? Hij had de droeve werkelijkheid met eigen ogen kunnen zien: mensen eten gras en veevoer (madea) bij gebrek aan maismeel. Op de lagere school krijgen kinderen schoolvoeding, maar onderwijzers vragen om voedselhulp voor de oudere kinderen die straks examen moeten doen. Door de voedsel schaarste krijgen deze veelal slechts een avondmaaltijd, waaroor ze de energie niet hebben om naar de ver liggende scholen te lopen. Is het hem niet verteld?
    “Donoren van allerlei pluimage geven gretig geld voor allerlei voedsel maar denken te weinig aan de sterke bevolkinsgroei” merkt de schrijver op. Wat wil de schrijver daarmee aanduiden?
    De explosieve bevolkingsgroei is een grote zorg voor Malawi, maar hoe denkt de schrijver dat even op te lossen? Geen voedselhulp geven?
    Nog ernstiger is de volgende alinea: “een buitenlander” die al lang in Malawi werkt vertouwde hem toe, dat honger niet de grote vrees is, maar wel Rwandese toestanden die wij genocide noemen”…
    Als “buitenlander” die hier 50 jaar woont en werkt schaam ik me voor de “buitenlander” die mogelijk een misplaatst “grapje” maakte vanwege de Rwandese collega? Als het geen “grapje” was, zou ik verwachten dat de schrijver zorgvuldiger zou zijn met het rapporteren in “Afrika Nieuws” en mogelijk in zijn EU rapportage. Het getuigt van geen enkele kennis van de geschiedenis van Malawi noch de omliggende landen.
    Ik zou de schrijver willen adviseren om het artikel van de Heer Wittenberg, die terecht constateert dat er te weinig aandacht door deze regering en de internationale pers gegeven wordt aan de honger in Malawi serieus te nemen.
    Wij zijn Unicef en de vele grote en kleine donoren, die het land Malawi en de mensen goed kennen, dankbaar voor hun voedselhulp, die hard nodig is.

    Margriet Sacranie-Simons
    (voormalig Nederlands Honorair Consul in Malawi)

  5. Goed stuk. Maar waar is de opmerking op gebaseerd dat er Rwandese toestanden zouden kunnen komen in Malawi? Daar heb je toch niet een grote stammenstrijd?

    1. Dag Stina, werd gezegd door een buitenlander wiens naam ik niet wil noemen. Baseerde zich op eigen waarnemingen nl. steeds hogere bevolkingsdruk en land-tekorten en dus voedsel-tekorten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *