Aart en Afrika

Jihadisten maken veel slachtoffers

20160119Aart van der Heide. De schrik zit er nu goed in bij de vele blanken die regelmatig in Mali en Burkina Faso komen. Eerst werd een bar in de openlucht aangevallen in de wijk Hippodrome in Bamako. Daarna een hotel in Sevare waar veel UN militairen verbleven. Vervolgens hotel Radison in Bamako, een vijf sterren hotel in Bamako, waar voornamelijk diplomaten en rijke handelaren verblijven.

In Tombouctou werd een Zwitserse ontvoerd die er voor een kerk werkte. Ook werden daar twee medewerkers van een lokale christelijke radio op straat doodgeschoten. Ook in het noorden van Burkina Faso werd onlangs een Zwitsers echtpaar ontvoerd. Ze woonden er al 40 jaar en werkten er voor een kerk. De grote aanval op hotel Splendid en het tegenover gelegen terras Cappuccino in Ouagadougou heeft 30 doden veroorzaakt. In dit hotel kwamen veel Afrikaanse congresgangers die er vooral verblijven voor de vele seminars en ateliers. Het terras Cappuccino is een terras waar veel blanken en welgestelde Afrikanen komen om te eten en een biertje te drinken. Voor onze Nederlandse begrippen helemaal niet duur. Als ik in Ouagadougou ben ga ik ook vaak op dit gezellige terras eten. Een nabijgelegen straatbar Taxi Brousse is niet aangevallen want daar komen bijna geen blanken maar vooral veel mensen die er bier drinken. Zaterdagmorgen vroeg zijn daar drie terroristen doodgeschoten.
De daders zijn allen jongeren zonder baan die dankzij het Jihadisme een wapen krijgen en ook een identiteit. Ze zijn allemaal gerecruteerd door de Saharaanse tak van Al Qaida. Hun actie is gericht tegen het ‘decadente westen’. Ze zeggen eerlijk dat het westen veel van hun broeders in Afghanistan, Irak en Syrië hebben gedood en daarbij ook veel onschuldige burgers.
Kwaad wordt dus met kwaad vergeld. Amerika heeft in al deze landen de oorlog met drones ingezet en doodt daarmee ook veel onschuldige burgers. De soldaten die deze drones besturen zitten veilig in Texas in hun militaire kantoren en dirigeren de drones zonder gevaar voor eigen leven. Het is moeilijk te begrijpen dat de Jihadisten zich wreken op onschuldige westerlingen die niets met de politiek van Bush en Blair te maken hebben gehad. In Burkina Faso speelt men ook met de gedachte dat deze gruwelijke daad gebeurd is met hulp van de afgezette president Blaise Compaoré. Dit is louter speculatie maar men weet nooit.

Tsjaad
Momenteel zit ik in Tsjaad in een hotel waar ook veel blanken komen. Franse militairen, Japanse toeristen, Britse toneelspelers, technici van oliemaatschappijen enz. Op straat zie je hier veel militairen en er is ook een Franse legerbasis. In dit land heerst een militair regime dat zeer goede contacten met Frankrijk heeft. Daarom kan ik me veilig voelen. Midden in het centrum staat een grote katholieke kathedraal. Voor mij een teken dat de godsdienst nog buiten de politiek wordt gehouden. Ook hier kunnen de Jihadisten toeslaan. Objectief gezien hebben deze aan Al Qaida en IS gelieerde groepen wel een beetje gelijk want onze legers hebben in de genoemde landen ook veel onschuldige mensen gedood. We verfoeien de regimes in deze landen en daarmee ben ik het ook eens maar we moeten ook heel goed nagaan hoe deze regimes er gekomen zijn. Ook moeten we nagaan met welke wapens ze vechten. Alleen Amerika en Europa produceren deze wapens. De financiën krijgen deze groepen voornamelijk uit Saudi Arabie en de Golfstaten en ook uit smokkelwaar zoals cocaïne en sigaretten door de Sahara. Onze regeringen onderhouden goede banden met deze olielanden. Ons vorstenhuis gaat er regelmatig op bezoek. Alles vanwege de olie. Maar wij moeten daarvoor nu boeten.
Uit Ouagadougou kreeg ik een mailtje van een bekende die openlijk zei dat de Jihadisten zijn plezier kapot hadden gemaakt. Ik heb deze persoon beloofd snel te komen om samen een biertje te drinken op één van deze populaire terrassen. In Mali verandert de situatie ook in negatieve zin. Daarover heb ik al in vorige artikelen geschreven. Lees ook het artikel van Bram Posthumus in One World.

Veiligheidsproblemen
De Sahellanden hebben nu niet alleen hun voedselproblemen maar ook hun veiligheidsproblemen. Wij, het Westen, moeten solidair blijven maar we zullen ons eerst rekenschap moeten geven wat wij daar sinds mensenheugenis hebben gedaan. Dat wil zeggen dat de geschiedenis daar niet 20 jaar terug begint. We zullen de boodschap van de Jihadisten moeten begrijpen. We hebben immers ook boter op ons hoofd. We kunnen helaas niet met de politiek van de Bush’ en Blairs’ doorgaan. Onder ‘we’ versta ik onze regeringen die zich namens ons burgers vertegenwoordigt. Als de woordvoerder van de Nederlandse ambassade in Bamako spreekt over ‘Nederland heeft’ dan stel ik de vraag wat zij bedoelt. Veel mensen in ons land zijn in de eerste plaats niet op de hoogte. Worden ze hierover ingelicht dan zie ik vaak een houding van afkeer. Onze politici in de Tweede Kamer zijn vaak ook slecht geïnformeerd. Ik vraag hen dan ook eens beter naar de mensen in de Sahel te luisteren. Peter Knoope heeft onlangs in Vrij Nederland hierover een interessant artikel geschreven. Hij noemt met name de haat tegenover het westen. Ik kan het slechts gedeeltelijk met hem eens zijn. Er bestaat afgunst maar ook bewondering. Hierover wordt in veel Sahel landen door intellectuelen en ook door goed geïnformeerde mensen al nagedacht. We zien ook dat regimes zoals van Soedan en Tsjaad een relatieve rust garanderen. Nog meer wapens zal geen zin hebben. De dialoog blijft dan als enig wapen over maar vertrouwen ze ons? Het ontvoeren van onschuldige zendingsmensen is daarbij niet een goed teken. We moeten de dialoog aangaan maar ook goed ons eigen systeem analyseren.
Binnenkort mag ik hierover praten met Kamerleden van de Christen Unie. Zij hebben een stem en een geweten ondanks het feit dat ik onlangs een CU Kamerlid verweet een hoog PvdA en een laag Bijbelgehalte te hebben. Ik twijfel nu over veel zaken maar weet ook dat twijfel het begin van alle wijsheid is. Toch blijf ik van mening dat in 2016 geen Europese militairen meer thuishoren in Afrika. CU kringen maar nu ook New Age kringen wensen mij dan veel sterkte van boven toe. Ook ik heb dat nodig zoals iedereen. Hopelijk dat de andere partijen in de Tweede Kamer zich ook aangesproken voelen. Ze zijn immers nog steeds ‘volksvertegenwoordigers’. Praten dus maar ons ook beschermen, een moeilijke opgave. Verder zullen we heel goed moeten nagaan wat ‘wij’ dus ‘Nederland’ in de Sahel hebben gedaan en ook verantwoording daarvoor nemen. Ik weet dat de massa’s van arme mensen alleen maar gegroeid is en zij hebben nooit kunnen profiteren van de ontwikkelingshulp. Het feit dat er nu wel grote massa’s arme mensen zijn is o.a. een gevolg van deze hulp. Onze ambassades zijn in deze landen geheel ommuurd en met road blocs afgezet. Een duidelijke indicator hoe welkom we daar zijn.

Meer artikelen over

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *