Boeken

Ivoorkust: meten met twee maten

20140311Miriam Grootscholten. Sinds Alassane Ouattara aan de macht is en Laurent Gbagbo in Den Haag wacht op de uitspraak van het Internationaal Strafhof, lijkt de rust in Ivoorkust wedergekeerd. Voor Nederland reden om het categoriaal beschermingsbeleid te beëindigen en verblijfsvergunningen van asielzoekers niet meer te verlengen.

Maar is het wel zo rustig in Ivoorkust? Of is het slechts uiterlijke schijn? Een duik in de neutrale media stelt niet gerust: Inmiddels lijkt de bevolking ervan doordrongen dat ze met de keuze voor Ouattara het buitenland hebben binnengehaald. Gbagbo heeft tijdens zijn verkiezingstoespraak voorspeld dat dit zou gebeuren, hij zei dat men met de verkiezing zou gaan kiezen tussen de president van het buitenland en die van het eigen land. Men realiseert zich nu dat hij gelijk had.
Ouattara blijkt een populist: hij had beloofd elk jaar een universiteit te openen en zegde het volk miljarden CFA’s (West-Afrikaanse munteenheid) toe om hun leven te kunnen verbeteren. Daar is niets van terechtgekomen. Ergo: er is geen werk en nauwelijks te eten. De president zelf, die overigens van Burkinese afkomst is, is nooit langer dan een maand in Ivoorkust; de afgelopen twee jaar is hij meer dan honderd keer op reis gegaan. Onder Gbagbo kregen de boeren meer dan € 2,50 voor een kilo cacao, het eerste exportproduct van Ivoorkust. Onder Ouattara is dat gedaald tot minder dan een euro. Zijn eigen aanhang heeft geen geloof meer in hem en inmiddels wil 80% van de bevolking Gbagbo terug en een nationale verzoening.
Het komt nog niet tot een nieuwe burgeroorlog. Mensen zijn de oorlog zat en bovendien wordt Ouattara beschermd door de Franse Licorne (militairen) en door de blauwhelmen van de VN. Het broeit echter wel: vorige week nog is een beveiligingsman van de vervanger van Gbagbo, Affi N’Guessan, met zijn vrouw in zijn eigen huis doodgeschoten. Het is een kwestie van tijd tot de vlam weer in de pan slaat. In 2015 zijn er weer verkiezingen.
Hoewel het hier weinig in het nieuws komt, is de Nederlandse regering wel op de hoogte. De Nederlandse ambassade in Ivoorkust bevindt zich om veiligheidsredenen momenteel in Accra. Het consulaat is in 2012 tot nader orde gesloten. Hoe blijven ze in Accra op de hoogte van de ontwikkelingen in Ivoorkust? Voor reizigers geldt er een negatief reisadvies: ‘Het risico van criminaliteit, ook in Abidjan, is hoog. Uitbarstingen van geweld kunnen zich nog steeds voordoen. De veiligheidssituatie blijft vooralsnog fragiel.’ ‘Alle reizen naar bepaalde gebieden [….] evenals verplaatsingen na zonsondergang worden ontraden.’
Anderzijds is het categoriale beschermingsbeleid voor Ivoorkust beëindigd en worden asielzoekers stelselmatig teruggestuurd. Voor hen is het blijkbaar wel veilig, of zoals een medewerker van de consulaire afdeling van de ambassade zegt: ‘[…] Daarbij dien ik op te merken dat de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers naar het land van herkomst niet automatisch wil zeggen dat daarmee ook de veiligheidssituatie voor buitenlandse toeristen is verbeterd’. Hier wordt de plank flink misgeslagen: Een aantal van de uitgeprocedeerde asielzoekers is al langer dan tien jaar in Nederland. Zij zijn hierdoor in Ivoorkust even goed vreemdeling als een Nederlandse reiziger. Zij kennen er de mensen en de wegen niet meer en hun veiligheid kan op geen enkele manier gegarandeerd worden. Nederland meet hier met twee maten en het is volkomen onduidelijk waarom dat gebeurt.

Bronnen: Le Nouveau Courier, Inter, www.abidjan.net, www.ivoirebusiness.net, www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/reisadviezen/ivoorkust

2 Replies to “Ivoorkust: meten met twee maten

  1. Beste mevrouw Grootscholten
    Graag roep ik u op om beter uw huiswerk doen. Hierbij enkele observaties.
    Ouattara is niet in Burkina geboren eenvoudig omdat dit land toen nog niet bestond. Toen hij in 1942 geboren is hoorde een groot gebied van Abidjan tot en met Bobo Dioulasso tot dezelfde administratieve koloniale eenheid. In 1947 is Burkina pas in zijn huidige vorm als kolonie ontstaan. Ouattara is in Dimbokro geboren en dat ligt overigens in het huidige Ivoorkust. Hij heeft meen ik de lagere school in Bobo gedaan.

    Pas op, “Ivoirité” is een doos van Pandora die door de kroonprins van Houphouët-Boigny, Bedié (indertijd een presidentskandidaat en concurrent van Ouattarra) is geopend! En van Bedié is ook niet 100% duidelijk waar al zijn voorouders vandaag komen. Vraag maar eens aan iemand uit Ivoorkust naar de diverse anecdotes.
    Verder heeft Gbagbo jarenlang een Burkinabè paspoort gehad. Hij heeft daarmee in Ouagadougou kunnen leven toen hij gevlucht is voor Houphouët-Boigny. En ermee naar Parijs kunnen reizen.

    Cacao prijzen zijn wereldmarktprijzen. Die waren hoog mede door de burgeroorlog in Ivoorkust. Ouattara heeft er in zoverre invloed op dat de productie en export weer door de vrede op gang is gekomen. En zoals met elk landbouwproduct heeft een grote producent invloed op de wereldmarktprijzen.

    Ik vraag mij af waar het getal 80% vandaan komt. Graag een bron. Ik vrees echter dat u enigzins eenzijdig geïnformeerd bent.

    De Nederlandse ambassade in Ivoorkust bevindt zich niet in Accra. Hij is gesloten. De redenen zijn bekend en Ivoorkust valt onder het resort van de ambassade in Ghana (die er altijd al was, ook toen Nederland er één in Ivoorkust had).

    Met vriendelijke groet

    1. Tsja mijnheer Vermaat, u schrijft dat mevrouw Grootscholten haar huiswerk niet zo goed heeft gedaan. Toch zou ik ook van u wel willen weten of Ouattara en ook van u, of jullie ook goed huiswerk hebben leren maken op jullie lagere scholen. Alassane Dramane Ouattara is inderdaad in Dimbokro geboren en dat lag ook in 1942 niet zo ver van Abidjan vandaan (circa 240 kilometer).

      De Fransen hebben vóór de 1960 onafhankelijkheid van Ivoorkust zeer vaak de administratieve grenzen verlegd en Dimbroko lag in 1942 in Opper Volta en niet in de kleine kuststrook ‪Côte d’Ivoire‬. Ook door zijn afkomst uit de families Ouattara-Cissé wordt President Ouattara door vele Ivorianen niet als een oorspronkelijke Ivoriaan bestempeld. Wel als een politiek verlengstuk van de Fransen omdat Ouattara in de jaren ’90 van de vorige eeuw zo fijn heeft meegewerkt aan de privatisering van veel staatsbedrijven waardoor de Franse belangen afgezekerd konden worden.

      Door zijn vele beloftes niet na te komen leven de burgers in Ivoorkust onder buitengewoon moeilijke omstandigheden en is de onderlinge verdeeldheid en algehele ontevredenheid zeer toegenomen. Een nieuwe burgeroorlog valt zeker niet uit te sluiten als de verkiezingen weer voor de deur staan. Dat zou elke goed geïnformeerde ambassade in de regio u kunnen vertellen. De internationale kritiek op de wijze waarop bijvoorbeeld cacao wordt geoogst in Ivoorkust. Kan eveneens gekoppeld worden aan het huidige beleid van Ouattara. De door met name kinderen geoogste cacao bonen worden ver onder de prijs door handlangers van Ouatarra ingekocht en via corrupte douaniers en transiteurs met flinke winst doorverkocht. Het door de rijksoverheid on line gezette reisadvies naar Ivoorkust is zeer verontrustend. http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/reisadviezen/ivoorkust – Zeker voor uitgeprodeceerde asielzoekers uit Nederland die soms al langer dan 10 jaar in NL hebben gewoond en vaak ook hebben gewerkt, belastingen hebben betaald, pensioen hebben opgebouwd en dus mee betalen aan hun eigen uitzetting. Ook die asielzoekers staan dus sinds kort op deportatielijsten en zullen niet met vreugde in Ivoorkust worden begroet. Hun familie is indertijd vermoord en de moordenaars zijn bang voor wraak. Of zij zijn eigenlijk homoseksueel en kunnen niet uit de kast komen. Of zij zijn indertijd tijdens de heftige onlusten op de vlucht geslagen na have en goed te hebben verloren. Zolang de rijksoverheid niet kan aantonen dat de afgewezen asielzoekers zich veilig kunnen hervestiging is er eigenlijk sprake van schending van mensenrechten. Overigens schrijft mevrouw Grootscholten dat het NL consulaat in Abidjan is gesloten (het was een onnodige kostenpost). Zij vraagt zich tevens af in hoeverre de ambassade in Accra (Ghana) zich op de hoogte stelt van de feitelijke veiligheidssituatie in Ivoorkust vanuit Accra. Misschien is het mogelijk dat de eerste secretaris van de ambassade in Burkina Faso (vroeger ook Opper Volta) over meer informatie rond de problematiek in Ivoorkust beschikt? Daar ben ik echt benieuwd naar!

      Met vriendelijke groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *