Yvonne in Burkina

In het land van de integere mensen

Yvonne Zomerdijk-Vermeer. Ja hoor, ik ben er weer. Na een voorspoedige reis weer goed aangekomen in Burkina Faso. De eerste nacht in Ouagadougou geslapen. Het was zaterdagavond en normaal is het dan altijd een gezellig uitgaansleven en drukte op straat. Nu was het stil. De terrassen gesloten. Banken, overheidsgebouwen, internationale scholen en plekken waar witte mensen komen zwaar gebarricadeerd. Met dank aan de terroristen.

Zondagmorgen eerst naar de Marina Market gegaan, een van de weinige echte supermarkten in Burkina. Een voorraad houdbare producten ingeslagen voor de komende drie maanden. En dan op naar Ouahigouya. Ik krijg altijd een blij gevoel als ik de stad weer inrijdt. De heerlijke chaos. Als ik in reïncarnatie zou geloven, ben ik een Afrikaan geweest en heb hier ooit geleefd.
Blij weer iedereen te zien. In mijn huis stond alles open om te luchten. Leuk, maar ook vrij toegankelijk voor gekko’s, insecten en stof. Dus eerst maar iedereen weggestuurd en op zijn Hollands alles schoongemaakt en weer ingericht. Het stof en de kak van de gekko’s was weer even weg, maar hier is eigenlijk geen beginnen aan. Amadou, de bewaker heeft wel geprobeerd om de gekko’s te vangen en over de muur te zetten. Dat is niet helemaal gelukt. Verschillende lopen nu rond zonder staart. Vooral die in de keuken lijken er wel om te lachen. Iedere keer als ik in de keuken kom, beginnen ze te tetteren. Het hoort er allemaal bij.
En maandag natuurlijk meteen naar het onderwijscomplex. Op de poort hadden ze het nieuwe logo, waarmee ik ze vorig jaar had geholpen, geschilderd. Ik kwam precies aan tijdens het speelkwartier. Wat een drukte en bedrijvigheid! Zo veel leerlingen! Totaal 848! Een record. In alle secties (basisschool, lyceum, beroepsonderwijs) zijn meer leerlingen dan vorig jaar. Vooral op de naaiopleiding: 65 eerstejaars. Ze passen niet eens allemaal in de klaslokalen die we een paar jaar geleden hebben gebouwd. Terwijl deze toch heel ruim zijn voor Burkinese begrippen. Dus Esther, de instructrice, is met de hele club naar de grote loods gegaan, waar ze nu les krijgen.
Ook bij de techniekopleidingen zijn weer meer leerlingen dan vorig jaar. Tot mijn grote verrassing was ook Jean Pierre, de instructeur autotechniek aanwezig. Hij had in de zomervakantie een contract van drie maanden bij de mijnbouw aangenomen. Helaas voor hem, maar gelukkig voor ons, werd zijn contract niet verlengd. Met hangende pootjes is hij teruggekomen. DSF was net bezig met de aanstelling van een nieuwe instructeur. Maar gezien Jean Pierres ervaring en contacten met de leerlingen heeft men toch weer de voorkeur aan hem gegeven. En het meisje bij de opleiding autotechniek staat nog steeds haar mannetje tussen alle jongens!
Bij de lasopleiding waren ze hard aan het werk om alle kapotte schoolbanken te repareren. Een mooie oefening voor de jonge lassers!
Het enige minpunt was natuurlijk de grote schrik van begin november. In de nacht van 2 op 3 november is het complex overvallen door drie gewapende mannen. Ze hebben de bewaker overmeesterd, zijn mond afgeplakt en hem alles aan laten wijzen wat ze nodig hadden. Eerst hebben ze de kasten in het magazijn van de techniekopleiding opengebroken en een ijzerzaag, boormachine en haakse slijper gepakt. Vervolgens zijn ze naar het gebouw van de administratie gegaan waar ze een enorme ravage hebben aangericht. Vooral in het kantoor van Omar, de financieel directeur. In zijn kantoor staat de kluis die we twee jaar geleden hebben geïnstalleerd. Met geweld hebben ze de kluis uit de grond getrokken en met de haakse slijper open gezaagd. Er zat relatief veel geld in, zo’n 3.000 euro, omdat er nog salarissen betaald moesten worden en leerlingen schoolgeld hebben betaald. Ook de bijdragen voor de ouderraad zaten in de kluis, evenals projectgeld van een ander project van DSF en persoonlijk geld van Omar. Tot Omars grote schrik hebben ze ook de laptop meegenomen die wij hem bij zijn aanstelling hebben gegeven en waarop de boekhouding en allerlei belangrijke documenten staan over het beheer van het onderwijscomplex.
Iedereen is enorm geschrokken van de gebeurtenis. Zulke brute roofovervallen zijn een nieuw fenomeen hier in de regio. Meer scholen zijn er slachtoffer van geworden. Het is de periode van het betalen van schoolgeld en hier maken criminelen gebruik van. Burkina Faso betekent 'Land van integere mensen'. Helaas zijn er een aantal nare individuen die hier geen boodschap aan hebben en voor veel angst, onkosten en ontrust zorgen.
Maar we laten ons niet ontmoedigen. Weer een nieuwe uitdaging om te overwinnen in het moeizame ontwikkelingsproces!

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op 13 november 2018 op mijn blog https://yvonneinburkina.wordpress.com/

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *