AfriForum Afrikaanse paradoxen

Afrikaanse paradoxen: ‘Democratische’ Republiek Congo

Mart Hovens. Als ik denk aan de ontwikkelingen in Afrika word ik steeds getroffen door tegenstrijdigheden. De paradox van economische vooruitgang en politieke stagnatie bijvoorbeeld, en evenzeer het omgekeerde. Er is geen lineair beeld, er zijn geen algemene tendensen. Neem bijvoorbeeld de ‘verkiezingsoverwinning’ van Felix Tshisekedi in de Democratische Republiek Congo. Waren de presidentsverkiezingen democratisch?

Nee. De andere oppositieleider (met wie Tshisekedi een samenwerkingsverband had maar dat een dag na het akkoord verbrak) kreeg duidelijk veel meer stemmen (61%). Maar Tshisekedi sloot een deal met de zittende president Kabila en mocht zich (officieel met 38%) tot winnaar uitroepen. Dat gebeurde toen na de eerste tellingen bleek dat de kroonprins van Kabila nauwelijks stemmen gekregen had, ondanks de PR-machine en financiële steun. In eerste instantie protesteerden de Afrikaanse en Europese Unie en de invloedrijke katholieke bisschoppenconferentie maar al snel accepteerden ze de uitslag. De stabiliteit van Congo prevaleerde.
Kabila, of beter gezegd de kliek om hem heen die volop van de macht profiteert (Kabila zelf is een gameverslaafde ex-chauffeur die door zijn vader aan de macht kwam) had de verkiezingen 2 jaar uit weten te stellen. Onder druk van de internationale gemeenschap en de nationale katholieke en mensenrechtengroepen gingen ze eind vorig jaar toch door.
Tshisekedi werd als een zwak en beïnvloedbaar leider voorgesteld. In zijn eerste 100 dagen echter heeft hij politieke gevangenen vrijgelaten, illegale gevangenissen van de veiligheidsdienst (waar activisten en journalisten zonder rechtszaak vastzaten) gesloten, corrupte directeuren van overheidsinstanties en -bedrijven ontslagen, en de door de Kabilakliek gekochte senaatzetels ter discussie gesteld.
In de DRC werd dus geen democratie van buitenaf gebracht (Vietnam, Irak, Syrië; met alle desastreuze gevolgen vandien). De Congolezen vonden hun eigen democratie uit. Er was gesjoemel van de oude regering en de nationale kiescommissie, er was corruptie bij de verdeling van de zetels. Maar anderzijds lijkt de nieuwe president de goede weg ingeslagen. De internationale gemeenschap steunt dat voorlopig. Ikzelf ben er nog niet uit. Misschien moeten we afwachten hoe dit alles voor de gewone Congolees uitpakt. Blijft die arm en rechteloos of ….

.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *